Sioen genomineerd voor De Gouden Klaproos 2008
Current mood: blessed
Category: Music

De Gouden Klaproos, of de Sabam-award, wordt tweejaarlijks uitgereikt. Het gala vindt op 6 oktober plaats in het Antwerpse Hiltonhotel. Voor deze tweede editie zijn in negen disciplines telkens vier kunstenaars genomineerd die nog geen veertig zijn en "goed bezig zijn". Sabam wil er jonge mensen mee in het daglicht brengen, omdat prijzen en persaandacht vooral gaan naar wie al carrière heeft uitgebouwd. Bij de nominaties zijn een aantal bekende namen maar ook heel wat beloftevol en minder bekend talent. In de Lichte Muziek zijn dat toch al ervaren lieden zoals Alex Callier, Ozark Henry, Axelle Red en dus ook Frederik Sioen.

Alle categorieën en genomineerden:

• Koorwerken
Maarten Van Ingelgem, Martin Slootmaekers, Gwendolyn Sommereyns, Michaël Van Craeynest
• Lichte muziek
Alex Callier, Ozark Henry, Axelle Red, Frederik Sioen
• Fictie film of tv drama
Jan Eelen, Felix Van Groeningen, Bas Adriaensen, Bram Renders
• Documentaire film/tv-documentaire/reportage/programma
Johannes Bucher, Arnout Hauben, Luk Haekens, Mieke Struyve
• Ernstige/klassieke muziek
Jeroen D'hoe, Annelies Van Parys, Jelle Tassyns, Petra Vermote
• Beeldende kunsten
Bart Vandenheede, Yves Velter, Tom Liekens, Geoffrey De Beer
• Kleinkunst: stand-upcomedians (Ke Riemaprijs)
Wim Helsen, Gunther Lamoot, Alex Agnew, Bart Vanneste
• Dans, ballet, musical
Natacha Pire, Sam Verhoeven, Jan Borré, Tina Van Roy
• Poëzie en literatuur, inclusief roman
Tom Naegels, Dimitri Verhulst, Saskia Decoster, Sven Ornelis
• De Troubadour
De Troubadour gaat dit jaar naar Raoul Servais, gekozen door de voorzitters uit de lijst van de genomineerden: Robbe De Hert, Jari de Meulemeester, Nand Buyl, Jan Decleir, Peter Swinnen, Wannes Van de Velde, Willem Vermandere, Raoul Servais, Harry Kümel. Raoul Servais neemt ook het peterschap van deze tweede editie waar.

Meer info op www.sabam.be

9:02 AM - 0 Comments - 0 Kudos - Add Comment

De Standaard over ’Sioen Meets Soweto’
Category: Music

Stop niet voor de robot - 24 juli 2008 - De Standaard

GENT - We hebben altijd sympathie voor iemand die nieuw repertoire een vuurdoop voor publiek geeft. 'Sioen meets Soweto' slaagde ook nog met glans.
Van onze redactrice


Vierde avond van de Gentse Feesten, en Sioen had het mooie weer meegebracht, of het mooie weer Sioen. Een goede zaak was dat, want hoewel er heel veel volk probeerde de Belfortstraat over te steken en een plekje te vinden voor het podium, de stemming werd nooit grimmig.

De nieuwsgierigheid was ook te groot. Frederik Sioen ging in juni, op uitnodiging van Oxfams actie One day for another world naar Soweto. Al voor het zesde jaar verzorgde Oxfam samen met vzw Trefpunt een dag de programmering op Sint-Jacobs, met veel aandacht voor solidariteitsacties en wereldmuziek. Sioen, initiatiefnemer van het Gentse luik van de 01.10-concerten twee jaar geleden, was meteen nieuwsgierig, maar wilde niet zomaar zijn eigen muziek in een Zuid-Afrikaans sausje brengen: hij besloot om nieuwe nummers te schrijven.

Als je zo durft te gokken, werk je beter niet met de eerste de besten. De percussionist Pops Mohamed en de saxofonist Khaya Mahlangu zijn veteranen. Stella Khumalo, die als zangeres onder met Hugh Masekela en Myriam Makeba heeft gewerkt, stond zelf niet op het podium, maar had - alweer - vier geweldige jonge zangers gevonden en gecoacht voor het optreden. Mirko Banovic, bekend van Arno en Arsenal, speelde bas, Laurens Smagghe drums en Frederik Seghers gitaar.

Hoe is dat, een concert met twaalf nummers die niemand heeft gehoord? Wel, als het publiek al kwam om de hits van Sioen te horen, dan stak het dat goed weg. De set, waarin de stemmen uitblonken en de bas van Banovic een groot pompend hart was, werd met enthousiasme ontvangen. Er was dan ook meer te horen dan wat goede bedoelingen en half uitgewerkte songs. 'Sailing a ship', het derde nummer, was al een eerste hoogtepunt in de set: dromerige achtergrondzang die zich rond de korrelige stem van Sioen krulde, een mooie dwarsfluit - dát was lang geleden - van Mahlangu, zelfs een parlando, en toch nooit overtrokken.

'Beautiful smile' zal ons vooral bijblijven door de heerlijke uithalen van Dudu Majola, de felste van de twee zangeressen. En dan kwam er een dubbele uppercut in de vorm van 'Wash away', een botsend nummer met jazzy dwarsfluit en een dansende Sioen - die liet de piano waarachter hij zich wel eens verschanst, opvallend vaak voor wat zij was. 'Robot' was een hoekige rocker, die eerst wat hard aankwam na het vrolijke 'Wash away', maar het publiek al snel inpakte met zijn krassende gitaren. 'Robot' is overigens Zuid-Afrikaans voor 'verkeerslicht', en daar stopt niemand voor na zonsondergang - het risico overvallen te worden, is te groot.

Na dat heftige duo was 'Take it easy' wat te gezapig. 'Son of a gun' had wat meer kloten, en een lekkere funkgitaar. En jammer dat de mooiste wens van de avond, de afsluiter 'Optimism (makes a man 95)', opgedragen aan de net negentig geworden Mandela, een vrij eentonig nummer was. Toen alle medewerkers voor de toegiften kwamen meezingen, viel onze bek nog even open toen achtergrondzanger Vujo Tshuma, het hele concert lang een trouwe teamspeler, loos mocht gaan: wat een stem.

We zagen Sioen na één nummer breed glimlachend achteroverleunen, vast opgelucht dat iets mooi in de plooi was gevallen. Sioen meets Soweto wordt na de Feesten misschien een cd en tournee. Dat zou fijn zijn: we krijgen niet elk concert drie straffe nieuwe nummers en nog een half dozijn met potentieel te horen.

'Sioen meets Soweto', gezien op de Gentse Feesten Bij Sint-Jacobs, 22 juli.

9:01 AM - 1 Comments - 0 Kudos - Add Comment

Sioen Meets Soweto with kids

More photos of me in Soweto on www.facebook.comco(Frederik Artist Sioen)

Sioen on iLike - Add iLike to your MySpace

4:34 PM - 0 Comments - 0 Kudos - Add Comment

Sioen Meets Soweto with Besten and beer

I'm in Soweto right now. Check out these photos !

Sioen on iLike - Add iLike to your MySpace

4:24 PM - 0 Comments - 0 Kudos - Add Comment

Sioen Meets Soweto Blog 4 - een trip naar Mpumalanga

Een trip naar Mpumalanga

Joepie, ik heb wilde beesten gezien! Olifanten, leeuwen, giraffen, 
everzwijnen, zebra's en zelfs wilde duiven, maak dat mee! Bovendien 
heb ik aan het raam van God gestaan (God's Window), ik heb me ook weer 
een toerist gevoeld (I hate being a tourist), maar "dat komt ervan hé 
Sioen als ge gelijk nen Japanner rondloopt met uwen kodak!" Soit, het 
was een zalige week in een zalig stukje natuur. Besten en ik reden met 
een gehuurde en kramikele Frod Whatever (ik weet namelijk niets van 
auto's) over de heuvels van Mpumalanga, een provincie ten noordoosten 
van Johannesburg. Het was vakantie op onbekend terrein en er viel veel 
te verkennen. Billy Bongo's Backpackers in Sabie werd onze 
uitvalbasis, gesteund door gastheer Garth en zijn medewerker Master. 
Een echte 'backpackers' zoals het hoort: een kicker (tafelvoetbal), 
een pooltafel, een kampvuurtje tegen de kou 's avonds, Hansa-pintjes 
en 'ghanga' en vooral duizend en één verhalen. Garth heeft er namelijk 
niet zomaar een leventje opzitten, van een zwaar drugsverleden tot 
journalist bij een krant in Jo'burg, van familieman met 2 
echtscheidingen tot zijn keuze voor de lifestyle van een backpacker. 
Master en Besten haalden dan weer herinningen op vanuit hun thuisland 
Malawi en ik luister met volle teugen. We braaien (bbq) en kickeren er 
op los, we dansen op liedjes van Bob Marley en citeren Manu Chao: 'Hey 
Bobbie Marley, say something good to me, this world is going crazy, 
it's an emergency!!

In de voormiddag werk ik aan mijn teksten en in de namiddag trekken 
Besten en ik erop uit. Onze toeristische slachtoffers zijn Lone Creek 
Falls (een 50m hoge waterval), God's Window, met een zalig vergezicht 
tot in Mozambique, Pilgrim's Rest, een mijnwerkersdorpje waar de tijd 
is blijven stilstaan (ik schat 1870 of zoiets), Bourke's Potholes, 
waar het water van de Blyde River zich erosiekrachten tentoonspreidt 
en uiteindelijk ook Kruger National Park, waar we dezelfde kramikele 
Ford over 4x4-paadjes loodsten om er een meer dan bevredigende safari 
te ondergaan. Ik weet het, beste lezer, die is eerder een dagboekje om 
mijn grootmoeder te laten lezen en veel heeft het met 'Sioen Meets 
Soweto' niet te maken, maar ik praatte, gedurende de 1600km-lang 
tocht, weer uitvoerig met Besten over Zuid-Afrika en Soweto en 
ondertussen al een aardig mondje Zulu, al verstuik ik regelmatig mijn 
tongspieren...

Ik hou het dan ook korter dan anders, en werk nog een beetje verder 
aan de lyrics van de 15 nummers die we vanaf maandag zullen repeteren. 
Morgen komen mijn fellow-muzikanten en Gentenaars Laurens, Mirko en 
Frederik in Zuid-Afrika toe en dan nemen Besten en ik hen mee op pad. 
Want zoals Besten tegen alle reizigers zei toen we hen in Mpumalanga 
tegenkwamen: 'Geen reisje naar Zuid-Afrika zonder een bezoek aan 
Soweto, het hart van de natie!

uw toerist,
Sioen

PS/ de volgende blog wordt er één met foto's... Groeten

12:27 AM - 0 Comments - 0 Kudos - Add Comment

Sioen Meets Soweto Blog 3

Een blij weerzien vandaag met Tom Roos (Gentenaar en bekend van Wurre 
Wurre), die al enkele jaren in het centrum Ipelegeng werkt en er met 
hart en ziel een jongerenwerking opzet. Vandaag gaat zijn nieuw stuk 
..The Champions.. in premiere, een dans/theaterstuk geinspireerd op het 
WK 2010. De productie, bestaande uit 9 jongeren uit Soweto, reist 
volgende week naar Nederland en zal later ook in Belgie, onder andere 
ook op de Gentse Feesten, te zien zijn. De actrices zijn wat bezorgd, 
want het is voor hen de eerste keer dat ze hun land, laat staan de 
township, verlaten. Ze vragen mij naar het weer in Belgie, over het 
festival in Nederland, en vooral of daar veel clubs zijn om te 
feesten. Ik verwittig hen om vooral niet te veel eten uit de muur te 
halen in Nederland, en dat ze zich bij de Gentse Feesten niet teveel 
moeten voorstellen, dat het maar een dorpsfeestje is... Hihi, 
verschieten zullen ze!

..s Avonds hebben we een meeting (lees: gezellig etentje) met Pops 
Mohamed, de percussionist met wie ik zal samenwerken. Pops reisde al 
de hele wereld rond en hij praat er maar al te graag over. Jo, Stella 
en ik luisteren naar verhalen over optredens in Finland en Lapland, 
waar hij optrad tijdens ..Noorderlicht.. en de mensen volledig uit hun 
dak gingen, dat de Finnen toch ongelooflijk veel kunnen drinken en 
elkaar constant tijdens gesprekken kusjes geven, dat hij maar niet kon 
geloven dat er maar 2 prostituees in Helsinki te vinden waren en dat 
alle Finnen mistens 5 Nokia..s bij zich hebben. ..What a wierd but nice 
place!.. Een passionele spraakwaterval overspoelt ons tijdens het eten. 
Pops is de maks!

Vrijdag werd een rustige dag en ik nam de tijd om aan de eerste 
teksten te beginnen werken, want er zijn 15 songs waarvan de tekst nog 
niet op punt staat, en ik wil het grootste deel toch afwerken 
vooraleer de repetities beginnen. Het zonnetje scheen, het koffietje 
smaakte. Die avond hadden we echter grote plannen. Stella nodigde ons 
uit naar het Birchwood Hotel in Johannesburg waar ze die avond optrad 
als backing vocaliste bij Lethambule, een van de grote zangeressen van 
Zuid-Afrika. Bij aankomst bleek het alleszins een groter evenement dan 
ik had verwacht, met champagne aan de ingang, met een groot koud, warm 
en dessertbuffet, en Jo en ik kregen 2 plaatsjes toegewezen aan een 
grote tafel. Tja, dit had natuurlijk niet veel met Oxfam te maken... 
Ik maakte echter kennis met Ringo, waarschijnlijk de populairste 
artiest in Zuid-Afrika, en met 2 platenboeren die geinteresseerd waren 
in het project. Bovendien was het optreden zeer interessant en 
swingend, al begin ik toch echt een allergie te krijgen aan de 
synth-klanken die ze gebruiken. Ik werd door een ..big mama.. van mijn 
stoel gesleurd en kwam op de dansvloer terecht. Als 1 van de 5 blanken 
in de zaal, en er waren toch zo..n 500 genodigden, kan ik u verzekeren 
dat ik veel bekijks had.Na de show dacht ik dat we snel huiswaarts 
zouden gaan, maar Stella stelde ons voor om in het cafe waar haar 
oudste zoon werkte, nog iets te gaan drinken. Een donkere bar midden 
in de townships, waar ieder toch al een serieus stuk in zijn voeten 
had, om eerlijk te zijn, was ik er als mholongo (white person) op mijn 
eentje niet binnengewandeld, maar we werden hartelijk begroet. La mama 
Stella was duidelijk een graag geziene gast, en de ene handshake na de 
andere volgde. Na enkele biertjes was het toch al 4 uur ..s nachts en 
ondertussen weer freezing cold, vooraleer ik in mijn nest lag. Maar, 
zo hoort het toch op een vrijdagavond?

De volgende dag verlangde ik enorm naar het sfeertje van Soweto, als 
een gevoel van heimwee. Jo dropte mij in Hilbrow, een van de 
gevaarlijkste wijken van J..oburg, waar ik met Besten had afgesproken 
aan Apex Car Rental. Vanaf maandag zouden we namelijk de natuur van 
Mpumalanga opzoeken. Na een eetstop reden we richting Soweto om er in 
het centrum Ipelegeng mijn bagage te droppen. Daarna hadden we met 
saxofonist Khaya Mahlangu afgesproken om hem ook de demo-cd af te 
geven. We besloten om van White City naar Moroka te wandelen, 2 wijken 
in Soweto, en het viel mij op dat de huizen alsmaar groter werden. 
BEsten lichtte mij in dat dit een iets duurdere wijk was waar mensen 
met een beter beroep kwamen wonen. Soweto is trouwens een plek waar 
rijk en arm zeer dicht bij elkaar liggen.In Diepkloof wonen 
bijvoorbeeld de celebrities uit de film, muziek- en sportwereld, in 
Protea rijke politiekers en dokters. Het zijn allen zwarten die in 
Soweto zijn opgegroeid en daar ook wilden blijven wonen, zij het in 
betere condities.

Bij Khaya..s huis aangekomen bleek dat die er helemaal niet was. Zijn 
zoon wees ons de weg naar een Pool Bar iets verderop. We vonden er 
Khaya in gezelschap van zo..n 15 ouderen uit de buurt, die op dat 
moment aan het supporteren waren voor ..Bafana Bafana.., de Rode Duivels 
van Zuid-Afrika. En dat bleek een goede vergelijking want Bafana 
Bafana had ook dringend een overwinning nodig. Gelukkig voor de sfeer 
werd het een 3-1 overwinning! Ik werd uitgedaagd voor een spelletje 
Pool en met Khaya dronken we nog een pintje in de ondergaande zon. Het 
was het begin van een zeer gezellige avond bij Khaya thuis. Er werd 
gekookt, gedronken en geklonken en ik kreeg een snelcursus 
Zuid-Afrikaanse muziek (van Kwaito over Zule tot Maskanda). We 
luisterden ook naar mijn demo..s, wat steeds pijnlijk blijft (het is 
toch nog steeds zoals vroeger als je jouw eigen stem op een cassetje 
hoort) en vooral werd er die avond gefilosofeerd. OVer ..One World - 
One Love.., over de wijsheid van de voorouders, over politiek, over 
delen met elkaar en leren van elkaar, over vriendschap en liefde en 
vooral ook over vrouwen en voetbal. En dit alles met een Hansa-biertje 
in de hand, een warm varkensworstje en een ..Izolo.. in de andere hand, 
het was die avond echt ..One World - One Love.. !!

groeten uit Soweto
Sioen

11:33 AM - 0 Comments - 2 Kudos - Add Comment

Sioen Meets Soweto: volg Sioens avonturen via zijn blog

volg mijn avonturen in Soweto, waar ik repeteer met Zuid-Afrikaanse muzikanten voor een optreden met nieuwe SIoen-muziek op 22 juli tijdens de Gentse Feesten (bij St Jacobs) (de blog vind je onder Notes)

Sioen on iLike - Add iLike to your MySpace

10:12 PM - 1 Comments - 2 Kudos - Add Comment

Sioen Meets Soweto Blog 2

MANDELA IS NEN BUFFALO

..Cold Cold Cold.. van de band ..Little Feat.. spookt sinds mijn aankomst 
in Johannesburg door mijn hoofd, en het was weer even aanpassen aan 
truitje gedraag en handje gewarm, maar deze morgen moet het nummer 
plaatsmaken voor ..Here Comes The Sun.. van ..The Beatles... Winter in 
Zuid-Afrika is een seizoen dat een jaar temperaturen bij ons samenvat: 
-3 graden ..s nachts, +25 graden overdag. Het zal ook wel te makem 
hebben met het feit dat Johannesburg op een hoogte van 1700 meter 
ligt, waardoor het onvergelijkbaar wordt met het weerspraatje van 
onzer aller vriend Frank Deboosere.

Ik verblijf de eerste dagen bij Stella thuis en na 3 zeer drukke weken 
in Belgie met weinig slaap en daarbovenop nog een lange vlucht achter 
de kiezen, was ik pompaf. Een nachtje marathon slapen van 15 uur aan 
een stuk, bewijst mijn vermoeidheid, en ik geniet nu met volle teugen 
van de gastvrijheid. De eerste avond kregen we bezoek van ..Mpume.., de 
dochter van Stella, met haar zoontje ..Thato.., die me sinds ik bij mijn 
vorig bezoek een bal voor hem kocht, al nonkel noemt: ..Mama, mama, how 
come ..Malume.. is white?.. Malume betekent nonkel in Zulu, en dus ben ik 
Malume Freddie gedoopt.

Mpume, Stella..s dochter, is een Sangoma. Een Sangoma is iemand waarvan 
men reeds van kleinsaf de indruk heeft dat ze de de vorige generaties 
met zich meedraagt. Dat ze als het ware erfgenaam is van de wijsheid 
van haar voorouders. Men wordt echter pas een Sangoma na een grondige 
opleiding waar verschillende rituelen aan verbonden zijn. Deze functie 
heeft een zeer belangrijk in de maatschappij want een Sangoma wordt 
bij elke belangrijke geraadpleegd. Bij een trouw, bij het kopen van 
een huis, of het een goed moment is om een kind te maken, maar ook 
bijvoorbeeld bij een slecht gevoel, wordt een Sangoma bezocht. Zegt 
die dat het niet het juiste moment is om die beslissing te nemen, dan 
zal het ook niet gebeuren. Er werd mij gevraagd of ik wou dat Mpume 
mijn toekomst voorspelde, maar ik ben nogal zo ne gast gelijk die 
scene in Forst Gump waarbij Luitenant Dan in de mast van de Shrimp 
Boat kruipt en tegen God tekeer gaat: ..Kom maar op! Verras me! Laat 
het leven maar komen!... Ik weigerde beleefd het verzoek...

Het was een zeer gezellige avond met lekker eten, maar af en toe wordt 
men dan toch weer geconfronteerd met de naakte realiteit. Het nichtje 
van Thato verloor vorige maand haar moeder door AIDS (30 procent van 
de bevolking heeft het virus trouzens), Thato zelf overleefde een 
TBC-crisis, beide kinderen weten niet wie hun vader is, omdat die het 
is afgetrapt toen bekend werd dat de vrouw zwanger was, ... Het zijn 
bij ons uitzonderingen, hier is het bijna normaal geworden, in die zin 
dat niemand er nog van opkijkt. Net als moorden en verkrachtingen, het 
is geen voorpaginanieuws meer. En dat terwijl de Xenophobia de 
krantenkoppen haalt. Het land is in shock. Daily Mail citeert Winnie 
(ex-vrouw van Madela): ..This is the greatest tragedy of our time... De 
mensen verwijten de regering dat ze te laat reageerden en dat er geen 
verontschuldiging komt, er zijn mometeel al 60.000 mesne op de vlucht 
of in tentenkampen, de FIFA is kritisch want in 2010 wordt hier het WK 
voetbal georganiseerd. Jo verzekert mij: ..Als ze hen dit afpakken, dan 
is het oorlog. Dit is de enige houvast die ze momenteel hebben... Alles 
is nu al in teken van het voetbal, de mensen kijken er zo naar uit en 
het geeft hen hoop op een betere toekomst! Waar voetbal al niet goed 
voor is! Jonge gastjes lopen rond in truitjes van Ronadinho, op elk 
zanderig pleintje wordt gevoetbald, reclameboodschappen zijn nu al in 
het teken van het WK 2010, ... . Het wordt een groot feest, en wat mij 
betreft: Mandela is nen Buffalo !!

tot dra
Sioen

12:56 AM - 0 Comments - 0 Kudos - Add Comment

Sioen Meets Soweto 1

DE INLEIDING..:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

Het begon in april 2008 toen ik werd uitgenodigd door een delegatie van 'oude wijzen' (lees: oud = ervaren, wijzen = 'wijze gasten' op zijn Gents dus) die zich voordeden als : Guido De Leeuw van vzw Trefpunt (organisator Gentse Feesten Bij Sint-Jacobs), Herwig en Lieven van Les Ballets C De La B (wereldberuchte organisatie rond choreograaf Alain Platel); Gie Baguet ofte Frans Brood Productions en Carlos, Gwen en Eric voor Oxfam Solidariteit en Wereldwinkels. Elk jaar organiseren zij 'One Day For Another World' tijdens de Gentse Feesten op het groot podium Bij Sint-Jacobs, een dag die in het teken staat van één cultuur of land. In 2008 zou dit Zuid-Afrika worden, en er werd mij gevraagd om iets op te zetten met muzikanten van daar. Een soort van Sioen in Zuid-Afrikaanse kleedje maar men vertelde erbij dat dat niet letterlijk zo hoefde te zijn, ze wilden de mensen ook niet afschrikken. Ik knikte opgelucht maar had wel de opmerking dat ik liever nieuwe muziek wou maken, dan bijvoorbeeld 'Ease Your Mind' te moeten afrikaniseren, met als bijkomend argument dat 'Ease Your Mind' ook niet echt een actueel Afrikaans onderwerp was. (lezers die moeite hebben met droge humor kunnen beter nu al afhaken)

Op dit eigenste moment, ongeveer 14 maand later, ben ik voor de derde maal in Zuid-Afrika. In november ging ik reeds met eerder vernoemde allegaartje richting Soweto, vooral om kennis te maken met Soweto zelf en zijn heden en verleden, maar ook om reeds de eerste contacten te leggen met muzikanten. Het bleek een zeer vruchtbaar bezoek. Ik leerde er een ervaren backing vocaliste, Stella Khumalo, kennen en zij bracht me met verschillende muzikanten in contact, zoals Pops Mohamed (dé Toots Thielemans van Zuid-Afrika maar dan op percussie) en Khaya Mahlangu (saxofonist die de wereld rondreist met Hugh Masekela) die beiden ook zouden deelnemen aan het project.

Vanuit het centrum Ipelegeng, midden in Soweto, kregen we de kans om Soweto te verkennen. We deden een lange wandeling doorheen de stoffige straten van de SOuth-WEstern TOwnship, we bezochten het Hector Pietersen museum (opgedragen aan het 13-jarige jongetje die tijdens de opstand in 1976 werd doodgeschoten toen de leerlingen onder het bewind van de apartheid weigerden om Afrikaans als officiële taal aan te leren), we bezochten de straat en het huis van Nelson Mandela en Desmond Tutu (waarschijnlijk de enige straat waar 2 Nobelprijswinnaars voor de Vrede woonden), we bezochten een misviering waar we zelf een gospel-versie vaneen liedje van Walter De Buck brachten, en we kwamen zelf op een feestje terecht in een 'shag' (een klein huisje van golfplaten), waar de 'sowetans' volop aan het dansen waren en zelfs hun eigen bier brouwden. Een zwaar en emotioneel gesprek met de dj volgde, over muziek en wat hij en ik graag hoorde, maar later ook over wat ik eigenlijk in Soweto kwam doen en nog later, na enkele biertjes, of ik hem niet kon meenemen, naar België of nog beter, naar Londen! Ik stond te luisteren met een krop in de keel, en voelde me zelfs schuldig daar aanwezig te zijn. Ik zat wél in het buitenland en ik leef wél van mijn muziek! (dit zou later resulteren in het nummer 'Nowhere To Go (but I know what to say)'.

En dat was niet het enige moment waarna ik even moest slikken. Toen ik met Besten, onze gids en ondertussen mijn beste vriend hier, naar een ontmoeting met een muzikant van Freshly Ground reed, en met de auto een kruispunt overstak, zei die doodleuk: 'Sioen, als je een wapen wil moet je hier aan de rechterkant zijn, cocaïne is hier links, marihuana daar aan de overkant, valse papieren steegje naar rechts, … . Kortom, mijn eerste ontmoeting met Soweto was een feit, en mijn hart bonkte van adrenaline. Dit is ook de wereld, dit is misschien zelfs de vitamine tegen de 'neutjesmentaliteit' waar ik zelf ook al eens zondig. Wat een verschil: mensen hebben zo weinig, en hebben het zo moeilijk in een wereld van armoede, geweld en HIV, en toch is daar telkens die glimlach, die mentaliteit van 'de toekomst lacht ons toe', de fierheid op hun Soweto, waar het tij ooit keerde. De vloed tegen de apartheid, maar het eb van de moeilijke heropbouw van een land met een waanzinnige geschiedenis en een zeer verwarrend heden.

DE AUDITIE

In februari 2008 kwam ik terug voor een tweede bezoek aan Soweto, dit keer voor een auditie. Bij het verzamelen en beluisteren van Zuid-Afrikaanse muziek, viel meteen op dat de kracht van de stemmen en het gemak van de samenzang uniek iets unieks is. Kinderen groeien op met zingen en harmoniseren en Gospel is nergens groter dan in Zuid-Afrika. Koren als 'Soweto Gospel Choir' en '…' reizen de wereld rond en in Zuid-Afrika zelf neemt Gospel 80% in van de muziekindustrie.

Stella Khumalo had me op het hart gedrukt dat we minstens 4 stemmen nodig hadden om die kracht ten volle uit te spelen en ik wou ook vooral met jonge mensen werken uit Soweto zelf, en dus besloten we om een auditie uit te schrijven. Op 2 dagen zagen we meer dan 60 zangers en zangeressen en vaak kreeg ik kippenvel bij de eerste noten die ze zongen. Uiteindelijk selecteerden we 11 vocalisten om op de 3^de dag terug te komen en hen te laten improviseren en samen te laten zingen. Het viel me onmiddellijk op hoe Stella streng en veeleisend was. Binnen een nummer dat 4-stemmig werd gebracht, duidde ze telkens iemand aan die ze liet soleren terwijl de anderen de stem van de solist moesten opvangen, en waardoor ze dus telkens van zangpartij moesten wisselen. Ik zat er eerlijk gezegd met open mond naar te kijken en kon mijn oren niet geloven. Bovendien verraste één van de zangers mij door, na de improvisatie over een blueske dat ik voorspeelde op de piano, toch maar even te vragen of het in 'C minor' was, terwijl hij onmogelijk mijn handen had kunnen zien. 'Voor het zekerste', zei hij er nog bij.

Na de moeilijke selectie volgende er tranen van verdriet en van geluk. Mensen ontgoochelen is hard, zeker als je weet dat ze zo weinig kans hebben om naar het buitenland te gaan. De geselecteerden waren dolgelukkig en zullen op hun beurt hun ogen niet geloven als ze op Gentse Feesten terecht komen…

HET DERDE BEZOEK

Op het moment van dit schrijven zit ik op het terras achteraan het huisje van Stella in Boksburg, een middle-class wijk, net buiten Johannesburg. Ik geniet van een koffietje in de zon, maar heb toch een dikke trui aan. De winter doet hier zijn intrede maar de zon houdt het dragelijk, maar het zal deze nacht toch onder het vriespunt zakken.

Ik ben hier tot en met 24 juni en de komende weken zal ik de muzikanten ontmoeten, hen de demo's overhandigen met de 15 nieuwe songs (benieuwd naar hun reactie), reis ik met Besten door Soweto en naar een mooi stukje natuur in Mpumalanga (vooral ook om inspiratie op te doen voor mijn teksten), en op 16 juni komen drummer Laurens Smagghe (Sioen, Barbie Bangkok) bassist Mirko Banovic (Arno, Arsenal), gitarist Frederik Segers (Members of Marvelas) overgevlogen uit België en met de 4 backing vocalisten (én stemmencoache Stella Khumalo), Pops Mohamed op percussie en Khaya Mahlangu op sax, repeteren we hier een volle week om er op 22 juli 'Bij Sint-Jacobs' op de Gentse Feesten iets moois van te maken.

Men weeze gegroet

Sioen

8:33 AM - 2 Comments - 0 Kudos - Add Comment

PLAY A GAME WITH SIOEN/ NEW CLIP I NEED A DRUG!

The new Sioen-clip Sioen 'I Need A Drug' is not just an ordinary videoclip, but rather a VIDEOGAME! 'Game' because you decide, in Lara-Croft-Style, how it continues! It's even possible to watch the video on your mobile phone!
If you participate you can also win 10 tickets for the concert of 26 november in the AB (Anciennen Belgique) in Brussels and 10 albums of 'A Potion', 'See You Naked' or 'Ease Your Mind'.

Go to www.skynet.be/index.html?l1=entertainment&l2=adsl_res&l3=music&l4=sioen and participate!

7:10 AM - 0 Comments - 0 Kudos - Add Comment